✍🏻مریم چراغیان _ پایگاه خبری ایلامیان

این روزها، که بحث اشتغال‌زایی و آمارهای مختلف مرکز آمار در راس اخبار استانی قرار دارد، بر آن شدیم که بصورت موردی به نمونه ای از موارد مهمی که در رسانه ها به آن پرداخته نشده و از قضا به موضوع داغ اشتغال‌زایی نیز مربوط است، بپردازیم.

تعطیلی و ورشکستگی کافه ها، کترینگ ها و رستوران های سطح شهر ایلام.

در طول دو سال دوران سخت کرونا، که مشاغل زیادی تا مرحله نابودی و ورشکستگی رسیدند، برخی نیز بودند که خود را از این ورطه نجات دادند.

اما جراحی اقتصادی و آغاز تورم های وحشتناک در اقتصاد، شوک بزرگ دیگری بود که به مشاغل نیمه جان ایلامی وارد شد.

در این میان تک دونات،کافه رستورانی بود که اخیراً مطلع شدیم تعطیل شده است. تک دونات کافه ای بود که از سال ۱۳۹۴ و بخاطر خلاقیت در پخت دونات برای نخستین بار در ایلام،معروف شده بود.

جوانی که با کلی امید و آرزو، کافه کوچک خود را توسعه داده و جای بزرگتری که بتوان در آن از مشتریان بیشتری پذیرایی کرد را اجاره کرده بود و ۷ نفر را نیز زیر پر و بال خود گرفته بود .

محمد میرزایی مالک تک دونات،با کلی وام و سرمایه گذاری پس اندازش، بدون انتظار هیچ حمایتی از مسئولان دولتی در استان، بعد از دوران سخت کرونا و سخت گیری های آن زمان و فروش اندک، دوام آورده و در انتظار رسیدن روزهای خوب،علی رغم تمامی مشکلات به کارش ادامه داد.

اما تورم و افزایش مواد اولیه مورد نیاز و افزایش اجاره و سهمیه بندی و گرانی آردی که ماده اولیه دونات معروفش بود و صد البته بی پولی و فشار اقتصادی که بر مشتریان وارد آمده بود، دست به دست هم داد تا این جوان و ۷ کارمندش، دیگر از پس مشکلات کسب و کار خودبرنیایند.

و در نهایت، تک دونات معروف و محبوب ایلام، پس از ۸ سال سابقه، تعطیل شد.

این داستان تورم و سنگینی فشارهای اقتصادی، تنها شامل این کافه نبوده و چندین کافه دیگر نیز به همین دلایل و در سکوت خبری، تعطیل و یا واگذار شده اند.

این گونه که اوضاع پیش می رود، به زودی شاهد تعطیلی رستوران، کترینگ و کافه های بسیاری خواهیم بود که از پس هزینه های خود برنیامده و مجبورند، اعلام ورشکستگی کرده و یا امتیاز خود را واگذار کنند.

جراحی ناشیانه اقتصادی که هدفش، ترمیم وضعیت اقتصادی مردم بود، اینگونه، بر پیکره مشاغل ایلامی جراحت وارد کرده و با بخیه های غیر ماهرانه، زخم و عفونت بسیاری بر کسب و کارهای ایلامی وارد کرده است.

مدیران اما در گزارشات خود، بدون در نظر گرفتن این مصائب و مشکلات می گویند : آمارها دروغند، همه چی آرومه، ما چقدر خوشبختیم!!